« خداوندا اين رعد و برق آسمانى دو نشان از نشانه‌هاى قدرت تو و دو كمك كار از ياران و خدمتكاران تو هستند كه بر اساس اطاعت فرمان تو باران رحمت مىبارند بارانى كه گاهى رحمت و مفيد و گاهى هم عذاب و زيانبخش است ، پس خداوندا اين دو را وسيلهء باران زيان‌آور قرار مده ، و بدان وسيله لباس بلا و محنت بر ما مپوشان ، خداوندا بر محمد و آلش درود فرست و از اين ابرها باران سودمند و با بركت نازل بفرما و رنج و ضرر آن را از ما دور كن ، و بر محصولات و ارزاق ما عيب و آفت مرسان . ( 1 ) خداوندا اگر باران را براى عذاب و از روى قهر و غضبت مىفرستى ما از غضب تو به درگاه رحمتت پناه مىبريم و با تضرع و زارى تقاضاى عفو داريم پس قهر و خشم خودترا به ديار مشركان منصرف كن و باران عذابت را بر ملحدان نازل فرما ، خداوندا با بارانهاى رحمت خود ديار ما را سيراب گردان تا به رزق مقدر تو قانع شده و شكر و ريب را بدان وسيله از دل ما بيرون كن و ما را از خود ، به ديگران مشغول مساز و از همهء ما احسان و بركاتت را قطع مكن زيرا بىنياز واقعى كسى است كه تو بىنياز سازى و هر كه را تو در امان بدارى ، ايمن است ، هيچ كس بدون كمك تو قدرت دفاع از خود را ندارد و هيچ موجودى از حيطهء قدرت تو بيرون نيست تو اى كه حكومت خود را بر همه چيز نافذ مىكنى و دربارهء هر كس هر چه اراده كنى اجرا مىكنى ، پس شكر و سپاس تو را سزاست كه ما را از بلايا حفظ مىكنى و از نعمتهاى خود برخوردار مىسازى ، چنان سپاسى كه جانشين سپاس همهء سپاسگزاران باشد ، سپاسى كه زمين و آسمان را پر كند ، زيرا تو اى كه به مخلوقاتت نعمتهاى فراوان مرحمت كرده‌اى و بدان وسيله منّتهاى عظيمى بر آنها نهاده‌اى ، بخشندهء نعمتهاى بزرگ و پذيرندهء شكر و سپاس ناچيز بندگان ، صاحب احسان و نيكوكار و بخشاينده تويى ، خدايى جز تو خداى يكتا نيست بازگشت همه به سوى توست . » ( 2 ) امام عليه السلام در اين دعا از ابر و برق آسمانى كه دو نشانه از نشانه‌هاى